Barwa diamentu — jedna z kluczowych cech jakościowych
Barwa należy do tych właściwości diamentu, które najsilniej wpływają na jego postrzeganą wartość. To cecha czysto wzrokowa — decyduje o niej obecność (lub brak) odcienia w strukturze kamienia. W klasyfikacji uwzględnia się wyłącznie barwy najpowszechniej występujące w diamentach i mające realne znaczenie handlowe — od kamieni całkowicie bezbarwnych, przez stonowaną biel o różnym natężeniu żółtego odcienia, po lekkie tony brązu lub szarości. Ten zakres odcieni bywa określany mianem "szeregu żółtości".
Jak wygląda ocena barwy brylantu
Barwę diamentu ocenia się porównawczo, zestawiając kamień ze wzorcami w warunkach standardowego światła dziennego lub jego sztucznego odpowiednika (lampy o charakterystyce D55 lub D65). Powszechnie stosuje się w tym celu skalę IDC, znaną też jako skala GIA, obejmującą kolejno: najczystszą biel+ (D), najczystszą biel (E), czystą biel+ (F), czystą biel (G), biel (H), lekko stonowaną biel (I–J) oraz stonowaną biel (K–Z). Warto pamiętać, że barwa pozostaje w pewnym, choć pośrednim związku z czystością kamienia.
Polskie przepisy dotyczące oznaczania barwy
W polskim obrocie diamentami jubilerskimi obowiązuje Polska Norma PN-M-17007:2002, która przyjmuje międzynarodową skalę barw zgodną z nazewnictwem Międzynarodowej Rady Diamentów (IDC) oraz odpowiadającym mu oznaczeniom literowym Amerykańskiego Instytutu Gemmologii (GIA). W świetle tych przepisów posługiwanie się nieformalnymi określeniami handlowymi w rodzaju "snow white", "crystal", "top crystal", "cape" czy "river" jest niezgodne z obowiązującym prawem. Sprzedawcy stosujący takie nazewnictwo albo nieświadomie wprowadzają klientów w błąd, albo brakuje im podstawowej wiedzy o obowiązujących normach.
Poznaj też inne kamienie szlachetne
Barwa to tylko jeden z parametrów, który warto znać wybierając biżuterię z kamieniem szlachetnym. W naszym katalogu znajdziesz również przewodniki po innych kamieniach, między innymi rubinie, ametyście, akwamarynie, agacie, szafirze, szmaragdzie i topazie — każdy z nich rządzi się własnymi zasadami oceny jakości.