Czym jest brylancja diamentu
Brylancja — fachowe określenie na "ogień" lub "życie" brylantu — to zjawisko świetlne odbierane przez nas jako iskrzące odbicia promieni światła. To właśnie ona odpowiada za całą magię błyszczących kamieni szlachetnych, a jej źródłem jest prawidłowy szlif. Spód obrobionego diamentu działa niczym lustro — wpadające do wnętrza kamienia światło załamuje się na powierzchni, a następnie odbija od dolnej części pełniącej rolę zwierciadła.
Brylancja decyduje o pięknie kamienia
Odbite promienie ponownie załamują się, tym razem na górnej części, czyli tzw. czole kamienia. Obracając brylant, widzimy to zjawisko jako wielobarwne, migotliwe refleksy — a im precyzyjniejszy szlif, tym efekt jest piękniejszy.
Cztery rodzaje brylancji
Życie brylantu objawia się na kilka różnych sposobów, dlatego dobrze oszlifowany kamień zawsze "iskrzy". Wyróżnia się:
- brylancję wewnętrzną — inaczej połysk lub blask, powstający przez odbicie światła od powierzchni korony brylantu,
- brylancję zewnętrzną — nazywaną też życiem brylantu lub jasnością, wynikającą z odbicia promieni od fasetek podstawy kamienia,
- brylancję scyntylacyjną — migotliwy połysk o zmiennej barwie, widoczny przy obracaniu kamienia,
- brylancję rozproszoną — grę barw, zwaną też ogniem brylantu, zależną od wielkości fasetek i kąta rozwarcia korony.
Co wpływa na brylancję
Siła efektu brylancji zależy nie tylko od jakości samego szlifu, ale i od proporcji kamienia. Jeśli są one nieprawidłowe, iskrzenie brylantu wyraźnie słabnie. Zbyt płytko obrobiony diament nie zatrzymuje promieni światła — te wpadają przez fasetę korony, ale zaraz uciekają przez podstawę. Podobnie negatywny skutek daje szlif zbyt głęboki. Dopiero prawidłowo dobrane proporcje pozwalają światłu przebyć całą drogę wewnątrz kamienia i wrócić do oka obserwatora, tworząc charakterystyczny, magiczny efekt.
Zapraszamy też do artykułu Diament a brylant — czym się różni diament od brylantu?