Pierścionek wiktoriański zalicza się do biżuterii wywodzącej się z okresu wiktoriańskiego, a więc z XIX-wiecznej Anglii. To kolekcja z jednej strony pełna piękna, a z drugiej — owiana pewną tajemniczością. Charakterystyczne dla niej są przede wszystkim dwa kolory: czerń i błękit (czasem także czerwień), które ten styl szczególnie sobie upodobał. Ogromny wpływ na jego kształt wywarła sztuka renesansowa oraz orientalna, dlatego w tej biżuterii można spotkać różnorodne motywy przyrodnicze, kamee i podobne im ozdoby. Same pierścionki wyróżniają się jednak czymś nieco innym.
Co charakteryzuje pierścionki z tej epoki
Przyglądając się im uważnie, można dostrzec jedną wyraźną tendencję: to prosta oprawa z osadzonymi kamieniami szlachetnymi, często bardzo dużymi, za to starannie i misternie zdobiona wokół. Jak łatwo się domyślić, w tych pierścionkach najczęściej pojawiają się szafiry, rubiny i opale — a więc barwy błękitu, czerwieni i czerni — choć równie popularne bywają topazy, agaty i szmaragdy, wprowadzające odcienie błękitu i zieleni.
Tego typu biżuteria z pewnością stanie się rodzinną pamiątką na pokolenia — jej iście królewski charakter z pewnością zadowoli każdą miłośniczkę tego stylu.