Jakie szlify spotykamy w jubilerstwie
Na rynku jubilerskim funkcjonuje kilka podstawowych rodzajów szlifu, z których każdy ma swoją własną historię i charakterystykę.
Szlif rozetowy
To najstarsza forma szlifu wykorzystująca płaskie fasety — jej nazwa pochodzi od róży, bo układ faset przypomina dobrze rozwinięty kwiat. Doczekała się wielu odmian, m.in. róży trójściennej czy sześciościennej, pełnej rozety holenderskiej, rozety antwerpijskiej i innych.
Szlif taflowy
Wyróżnia go duża, płaska powierzchnia czołowa (tafla), otoczona rzędem prostokątnych faset ułożonych na kształt schodów — stąd druga nazwa: szlif schodkowy. Niewielkie, wydłużone kamienie o kształcie prostokątnym lub trapezowym, wykonane właśnie w tym szlifie, noszą nazwę bagiet (z francuskiego baquette).
Szlif brylantowy
Opracowany w XVII wieku, dziś kojarzy się przede wszystkim z okrągłą formą diamentu. Współczesny brylant w części górnej (koronie) ma 33 fasety, licząc razem z taflą, a w części dolnej (pawilonie) — 25 faset wraz z koletem. Obie części rozdziela pas zwany rondystą, który chroni delikatnie zbiegające się tu krawędzie faset przed uszkodzeniem. Więcej na temat samej terminologii przeczytasz w artykule o tym, czym różni się diament od brylantu.
Fantazyjne odmiany szlifu brylantowego
Samo określenie "brylant" zarezerwowane jest wyłącznie dla klasycznej, okrągłej formy szlifu. Obok niej istnieje jednak cała rodzina szlifów fantazyjnych — owal, markiza, łezka (gruszka), serce, latawiec czy szlif szmaragdowy — z których każdy inaczej rozkłada światło i inaczej eksponuje kamień.
Sprawdź także nasze kompendium wiedzy o pozostałych kamieniach szlachetnych: