Dziś trudno wyobrazić sobie zaręczyny bez pierścionka z diamentem lub innym kamieniem szlachetnym. Choć historia tego zwyczaju sięga starożytności i wcale nie zawsze była tak romantyczna jak dzisiaj, swoją obecną formę pierścionek zaręczynowy zyskał dopiero w latach 30. XX wieku. Jak wyglądała ta droga i co warto o niej wiedzieć?
Od zwykłego drutu do symbolu miłości
W starożytnym Egipcie pierwsze pierścionki, które mężczyźni wręczali kobietom, z którymi chcieli się związać, robiono ze zwykłego drutu — dopiero z czasem zaczęto sięgać po szlachetniejsze materiały, takie jak złoto, brąz, a nawet kość słoniową. W antycznym Rzymie i Grecji taki pierścień uchodził za symbol poważnych zamiarów wobec przyszłej narzeczonej, choć początkowo wykonywano go z najzwyklejszego metalu. To właśnie Grecy rozpowszechnili zwyczaj zakładania pierścionka na palec serdeczny lewej dłoni — wynikało to z ówczesnego przekonania, że żyła tego palca prowadzi bezpośrednio do serca. Przywilej noszenia takiej biżuterii zarezerwowany był jednak wyłącznie dla najzamożniejszych. Sam zwyczaj obdarowywania ukochanej pierścionkiem zaręczynowym upowszechnił się dopiero w epoce renesansu — między innymi za sprawą słynnych zaręczyn Marii Burgundzkiej, księżnej Brabancji i Luksemburga, z arcyksięciem Maksymilianem Habsburgiem.
Kościelny rodowód pierścienia
W Kościele katolickim pierścienie początkowo nosili wyłącznie papieże oraz najważniejsi dostojnicy kościelni, symbolizując zaślubiny z Kościołem. Choć wzmianki o zaręczynach pojawiają się już w Starym Testamencie, dopiero w XIII wieku pierścionek stał się powszechnie znanym symbolem miłości i obietnicy zaślubin dwojga ludzi. Papieski dekret wydłużył przy okazji okres narzeczeństwa, dając przyszłym małżonkom więcej czasu na wzajemne poznanie się.
Polskie zrękowiny
Zrękowiny, których nieodłącznym elementem było wręczenie przyszłej narzeczonej pierścionka, miały prowadzić do rychłego ślubu. Podczas samej uroczystości ręce narzeczonych wiązano nad bochnem chleba — symbolem dostatku, płodności i pomyślności — po czym udzielano im błogosławieństwa obojga rodziców. Całość kończyła się huczną biesiadą z udziałem najbliższej rodziny i sąsiadów.
Cena zerwanych zaręczyn
W XIX-wiecznych Stanach Zjednoczonych wprowadzono szczególny akt prawny, pozwalający narzeczonej pozwać niedoszłego męża za zerwanie zaręczyn — w tym kontekście pierścionek z kamieniem szlachetnym pełnił funkcję swoistego zabezpieczenia finansowego kobiety. Przepis ten obowiązywał aż do lat 30. XX wieku. Wygląd samych pierścionków zaręczynowych zmieniał się przy tym na przestrzeni dekad wielokrotnie, a swoją dzisiejszą formę przyjął właśnie w latach 30. ubiegłego stulecia — choć i tu, podobnie jak w każdej dziedzinie mody, wciąż obowiązują zmieniające się trendy. Największą popularność zdobyły wtedy pierścionki z białego lub żółtego złota z diamentem osadzonym w centralnym punkcie.